مانی
کم کم خسته میشویم، میپرسید از چه؟ از احساسات ساختگی، از لبخند های مصنوعی، از نقاب های زیبایی که پشت آنها فقط کودکانی بدخلق هستند که قد کشیده اند و نیاز به کمک دارند.
گاهی حتی خسته از خودمان..
12پسند1نقد0
فنجون
داستانک‌های دیگر این نویسنده
2 روز پیش
کسی که متون فاخر و درامی که مینویسید را تجربه کرده باشد، سپس متن های شما را بخواند قطعا خواهد خندید مگر میشود اینهمه آدم چنین درد هایی را کشیده باشند؟
00
3 روز پیش_من به هرف کسی گوش نمیدم، هرکاریم که دلم بخواد میکنم، بنده کسی هم نیستم _پس بنده دلت هستی دوست من...
21
11 روز پیشیکی از قانون های زندگی اینه هیچوقت نمیتونی بگی چیزی هست که تجربه نکرده باشی چه خوب و چه بد حالا ما همش دم از رنج بزنیم بازم چیز بدتری هست
30
15 روز پیشیک خانه را سوزاندم دیگر خانه هایی که ساخته بودم را ندیدند...
121
17 روز پیشاگر چیزی نمیدونید راستشو بگید الکی حرف بی دلیل نزنید آدم با نکرده ها بی اعتبار نمیشه..
60
نقدها
با تمام این خستگی هاست که باید راه را ادامه داد...☕هرچند که سخت و دشوار است اما گاهی ناچار به خورد تکه ای شیشه هم هستیم.