از دور تماشاگر بتی بودم که از تن او ساخته بودم. دستان سردش را گرفتم و چشمان بی جانش را نگاه می کردم.. صنما ، عقل چه داند نرگس چشم تو چیست! عقل من با تو جنون شد ای بت زیبای من..