خیالباف
مطمعنم بهار که بیاید
درختان که شکوفه بزنند
گیاهان که برویند.
از لبخند بیجان من نیز
خندهای بلند
خواهد رویید.
منتظرش میمانم.
اما ایکاش بهار
روشنی روزهایم
درمان تمام زخمهایم
خندهی بلند لبهایم.
انقدر بیرحم نبود.
ایکاش...
7پسند1نظر1
فنجون
داستانهای دیگر این نویسنده
3 ماه پیش
ای کاش باد میرساند صدایم را به گوشهای مخملیات وقتی که زیر لب... نه با تمام جان فریاد میزنم هنوز هم دوستت دارم.
81
4 ماه پیشمیگفت اصلا از کسی تعریف نکن. یه سریا انقدر خوبن، که هرچی تعریف کنی کمه.. فقط خودتو خسته میکنی و یه سریا، انقدر ضعیفن که بازم هرچی تعریف میکنی کمه و خودتو خسته میکنی.
160
4 ماه پیشچای هست داغ تر از همیشه غروب هست دلگیرتر از همیشه پنجره هست تمیزتر از همیشه صندلی هست نرم تر از همیشه شعر هست عاشقانهتر از همیشه موسیقی هست آرامتر از همیشه بهار هست سرسبز تر از همیشه من هستم دلتنگتر از همیشه تنها، جای تو خالی است بیشتر از همیشه
122
4 ماه پیشکلاغ عزیز! جواب سلام مترسک دزدی از مزرعه نبود...
174
4 ماه پیشو چه بیکردار بود عشقی که به آن قسم دادی، آمدنت را.
141