_بوی تازگی از خاکِ کشور به مشامم می‌رسد. شاید سالی که در پیش است، آنچنان خوش نباشد شاید تلخی‌ها‌ ببینیم، کنارِ لحظاتِ شیرین. نمی‌گویم‌ "همیشه به شادی" چون‌ محال است‌. ولی امیدوارم تا نوروزی دیگر، همگی شرافت‌مندانه زنده بمانیم.

_سال‌نو نزدیکه، ولی حس نوروز نداره. انگار دارم یه فصل جدید از یه کتاب غمگین رو شروع می‌کنم. _من اصلا شک دارم امسال ایران عید داشته باشه.

گمان می‌کردم می‌توانم در هر شرایط، سفت و سخت با مخالفانِ باورم برخورد کنم‌ تا اینکه خانواده به اعتقادم حمله کرد.

خسته‌ام، خسته‌ام و مجبورم ادامه دهم...

غمگینم، مانند‌ حاکمی که تکِ دلَش را با دو لوی حکم بریده‌اند.