دونه برف
نامه را باز کردم و او، با این جمله شروع کرده بود.
《سلام پسر فندقی مورد علاقه ام....》
و همانجا بود که زدم زیر گریه... دوباره!
-د،ا
8پسند0نظر0
فنجون
داستانهای دیگر این نویسنده
4 ماه پیش
۲۰ و خوردی روز شده... و دو یا سه ماهی شده که من کومان ندیدم..💔
85
4 ماه پیش۲۰ و خوردی روز شده... و دو یا سه ماهی شده که من کومان ندیدم..💔
70
4 ماه پیشمحبوبِ دور من؛ خیال توست که دردهایم را تسکین میدهد.
60
4 ماه پیشدر واقعیت که نه ، ولی در رؤیاهایم تو را خیلی در آغوش فشردم.
200
4 ماه پیشدلتنگ روز هایی هستم که بی هیچ دغدغه ای و فکر فردایی، کنار هم بازی میکردیم. و تنها فردایی که دغدغه اش را داشتیم، این بود که "بازیِ فردا چه باشد؟ آیا تو فردا هستی یا جایی میروی؟..." دلتنگ آن روزها هستم...
90