نیکتوس
تمام روز را درد داشتم. کل راه را پیاده آمده بودم.
اما ساعاتی را که با تو قدم میزدم، نفسم کمی بهتر بالا میامد.
راست میگفتی ، زمانی که حضورت برایم وجود نداشته باشد ، آزارم میدهد.
9پسند1نظر0
فنجون
داستانهای دیگر این نویسنده
3 ماه پیش
مثل صد سال زندگی کردن در یک خواب میمانست که واقعیت بسیار از دیده ها دور شده بود. درست است که در آخر بیدار شده بود اما جواب آن صد سال چه میشد؟
40
4 ماه پیشهیچوقت کسی که تمیزکاری بلده رو عصبانی نکن و باهاش دشمنی نداشته باش. چون خیلی خوب بلده چیجوری خون رو پاک کنه.
112
4 ماه پیشاز علت هایی که هنوز زنده ام اینه که هنوز نمردم.
124
4 ماه پیشمهم نیست چقدر کنار هم بودین. مهم اینه که چطور کنار هم بودین.
40
4 ماه پیشغم آدم ، محرم دل میخواهد.
50