دیوانه
ذهنم پر از حرف است اما انگشتانم دیگر بلد نیستند چگونه آنها را بنویسند!
و من میان حرف های گفته نشده گم می‌شوم.
8پسند0نقد1
فنجون
داستانک‌های دیگر این نویسنده
یک سال پیش
اگر احساساتم صدایی داشت.. قطعاً صدایی خاموش شبیه باد بود، بادی که لحظه به لحظه لای شاخ و برگ ها می وزه و باعث رقصش میشه و میره...!
50
یک سال پیشگفتی: "هنوز ضعیفم و راحت میشه زخمیم کرد" تلخ خندیدم و هیچ نگفتم اما تو.. همون کسی بودی که زخم هام رو شفا داد و قوی ترم کرد.
40
یک سال پیشتقصیر من نیست ! تو با آن چشمان دلربایت، مرا غرق در داستان عاشقانه ای کردی که دیگر هرگز نمیتوانم و نمیخواهم از آن بیرون بیایم.
60
یک سال پیشروی تخت زیر پتو، به سقف خیره ام و آرزوی پرواز دارم.
90
یک سال پیشجالب اینجا بود که.. اون زنده بود، نفس میکشید اما تا زمانی که پول نبود، انگار مرده بود!
70
نقدها
هنوز نقدی ثبت نشده است
نقدهای این داستانک اینجا نمایش داده می‌شوند.