یگانه
کلمات در سرش طوفان کرده بودند. میخواستند روی برگه بنشینند. اما وقتی که دست به قلم برد، کلمات گریختند و به زیر تاریکی های ذهن خزیدند. قلم هم ناامید شده بود، مثل اینکه چشم نوشتنش داشت کور میشد.
8پسند0نظر0
فنجون
داستانهای دیگر این نویسنده
19 ساعت پیش
خواست من این بود که میان ذوق کلماتت بمیرم.
60
20 ساعت پیشآدم ها میآمدند و میرفتند، و من میان آنها به دنبال دوای دردم بودم غافل از اینکه آنها خود درد بودند.
20
20 ساعت پیشکاش زودتر میفهمیدم که هیچکس بهتر از من مرا درک نمیکند.
20
24 روز پیشدارایی ما چیزی نبود جز رویا و امید.
112
24 روز پیشوقتی مرا آوار خاطرات کشت کجا بودی؟
90