نامیا
سراسیمه تکرار میکرد:تو کسی نبودی که رفتی من بودم اونی که مرهم شد واست بعد یه جای دیگه رو زخم کرد...
پ ن:خیلی ناراحت نشین از این نوشته های من واقعیت ندارن بیشترشون
6پسند0نقد0
فنجون
داستانکهای دیگر این نویسنده
3 ماه پیش
مطمئناً زندگی در شرایط اکنون ما، فقط یک خواب طولانی است که به زودی از آن بیدار خواهیم شد.
80
5 ماه پیشذات آدما عوض نمیشه امروز یه سوسک رو نجات دادم ولی اون یه ساعت بعد باعث شد من بترسم!!!!!!
185
5 ماه پیشمن، اشک، کابوس، تو، بودنت...
111
5 ماه پیشمن تورا دوست داشتم درست زمانی که هیچکس مرا دوست نداشت!
150
5 ماه پیش+یادت نره هیچ چیز و هیچ کس اونقدر ارزششو نداره که از خانوادت بگذری! _حتی تو؟ +حتی من!
1410
نقدها
هنوز نقدی ثبت نشده است
نقدهای این داستانک اینجا نمایش داده میشوند.