نامیا
سراسیمه تکرار میکرد:تو کسی نبودی که رفتی من بودم اونی که مرهم شد واست بعد یه جای دیگه رو زخم کرد...
پ ن:خیلی ناراحت نشین از این نوشته های من واقعیت ندارن بیشترشون
6پسند0نظر0
فنجون
داستانهای دیگر این نویسنده
2 ماه پیش
مطمئناً زندگی در شرایط اکنون ما، فقط یک خواب طولانی است که به زودی از آن بیدار خواهیم شد.
80
4 ماه پیشذات آدما عوض نمیشه امروز یه سوسک رو نجات دادم ولی اون یه ساعت بعد باعث شد من بترسم!!!!!!
185
4 ماه پیشمن، اشک، کابوس، تو، بودنت...
111
4 ماه پیشمن تورا دوست داشتم درست زمانی که هیچکس مرا دوست نداشت!
150
4 ماه پیش+یادت نره هیچ چیز و هیچ کس اونقدر ارزششو نداره که از خانوادت بگذری! _حتی تو؟ +حتی من!
1410