خسته‌ام جوری که دیگر حتیٰ نای گله کردن از خستگی‌ام را ندارم.

«تنها از میان مه قدم می‌زنم، و به سکوتی گوش می‌کنم که دنبالم می‌آید.»

«با گریه به دنیا می‌آییم، با شکایت زندگی می‌کنیم و با ناامیدی می‌میریم.»

سبزهها در فصل بهار میرقصند.من در کنار تو به ارامش میرسم انجا که هیچکس به یادمان نیست،تورا عاشقانه می بوسم تا به گرمی نفسهایم،به لبات جان دهم،و با گرمی نفسهایت،جانی دوباره بگیرم.دوستت دارم با همه هستی خود،ای همه هستی من وهزاران بار خواهم گفت دوستدارم

اگر نویسنده اشک نریزد، خواننده نیز اشک نخواهد ریخت. اگر نویسنده شگفت‌زده نشود، خواننده نیز شگفت‌زده نخواهد شد. «رابرت فراست»