بُغض
خستهام جوری که دیگر حتیٰ نای گله کردن از خستگیام را ندارم.
10پسند0نظر0
فنجون
داستانهای دیگر این نویسنده
5 ماه پیش
فرار کن قبل از اینکه دیر شود. _سنگهای سرنوشت_
110
6 ماه پیش«تنها از میان مه قدم میزنم، و به سکوتی گوش میکنم که دنبالم میآید.»
100
6 ماه پیش«با گریه به دنیا میآییم، با شکایت زندگی میکنیم و با ناامیدی میمیریم.»
110
6 ماه پیشسبزهها در فصل بهار میرقصند.من در کنار تو به ارامش میرسم انجا که هیچکس به یادمان نیست،تورا عاشقانه می بوسم تا به گرمی نفسهایم،به لبات جان دهم،و با گرمی نفسهایت،جانی دوباره بگیرم.دوستت دارم با همه هستی خود،ای همه هستی من وهزاران بار خواهم گفت دوستدارم
80
6 ماه پیشاگر نویسنده اشک نریزد، خواننده نیز اشک نخواهد ریخت. اگر نویسنده شگفتزده نشود، خواننده نیز شگفتزده نخواهد شد. «رابرت فراست»
170