پریزاد
گفت: آنجاست. بزرگترین دشمن تو پشت آن پرده انتظارت را میکشد.
پرده را که کنار زدم خود را در آینهی زنگار زده دیدم.
29پسند0نقد0
فنجون
داستانکهای دیگر این نویسنده
9 ماه پیش
به سمت و سویی میرفت که خود نمیدانست کجاست. فقط میرفت، بدون آنکه متوقف شود. کورمال کورمال، قدم به قدم، آهسته به آهسته. نمیتوانست بایستد. اگر متوقف میشد، از بین میرفت، میپوسید، میخشکید! پس هر طور که شده باید ادامه میداد.
222
یک سال پیشمیترسم! میترسم از آنکه ارواح خبیث اطرافم، مرا با چنگالهای تیزشان تکهتکه کنند. روح آزادم را به زنجیر بکشند و بالهایم را ببرند. نیشخندزنان رویاهایم را بدزدند و مغز مرا بمکند. میترسم از نرسیدن، از نشدن. از دست و پا زدن... اما ترسیدن تا کی؟
351
نقدها
هنوز نقدی ثبت نشده است
نقدهای این داستانک اینجا نمایش داده میشوند.