لیورا
البته که درد داره.
میدونم حالا هم شاید خیلی بیشتر از اینکه
بتونم ببینم، درد داره. اما اَبَدی نیست.
پس تا فرصت داری گریه کن.
چون وقتی تموم بشه ...
دلیلی واسه اشک ریختن نیست.
11پسند0نقد0
فنجون
داستانکهای دیگر این نویسنده
6 ماه پیش
نشانههای ظهور، نویدِ امید است ... مبادا تاریک بماند آسمانِ سرزمین مادری🕊
130
6 ماه پیشایمان را تقویت کنید نه غم را، نه ناامیدی را نه تحریفها را، نه زخمها را نه ضعف را، نه ترس را نه دشمنیِ بین خودیها را تقویت کنید آن ایمانِ به حق را ...
111
6 ماه پیشصدای موشک، از چند متری گوشم رد میشه اما صدای اذان، توی قلب و روحم اصابت میکنه نامهای از طرفِ عاشقِ منتظر که برای حضورِ در کنارش سجده کنم؛ حتی شده با سر و صورت خونی ...
152
6 ماه پیش- اسباب بازیهایش را رو به دَرَندهای چید که؛ بی صدا، در خویشتنداریاش نفس میکشید. اما او فکر میکرد، آن هم یک اسباب بازیست. + چه تصورات کودکانهای! 🫴🏻
50
6 ماه پیشهمیشه یه صدایی درونم میگفت که؛ تلاش کن گفتن حقیقت، ارزشمندتر از تظاهر انسان بودن، بالاتر از عنوان بخشش، پایدارتر از کینه و لبخند زدن به همه، حتی با کلمات؛ اصلیترین هدفت برای نویسندگی باشه :) ✨️
70
نقدها
هنوز نقدی ثبت نشده است
نقدهای این داستانک اینجا نمایش داده میشوند.