یگانه
میخوابیدم تا شاید کمی از این دنیای پست دور شوم.
حالا این نحسی وارد خوابم هم شده.
رگه های سیاه و خونی رنگش خواب هایم را میشکند و آرامش را برایم آرزو میکند.
7پسند0نقد0
فنجون
داستانکهای دیگر این نویسنده
16 روز پیش
کاش میشد میان صفحات بعضی کتاب ها غرق شد و هیچگاه برنگشت.
30
16 روز پیشعلت درد من تویی، اما چرا دوایش هم هستی؟ درد بی درمان و لذت بخش من.
20
19 روز پیشمعلوم است که درک نمیکنی. تو هیچگاه آن بچه گوشه گیر کلاس نبودی که تمسخر بشنود و حرف نزند، از اردو و زنگ تفریح بترسد و مدام پی جایی باشد که چشم های قضاوتگر لحظهای رهایش کنند.
70
19 روز پیشاین همه از چشمانش گفتی آخر چه؟ ریسمان دلت را پاره کرد و چشمانت را حوض اشک.
53
یک ماه پیشخواست من این بود که میان ذوق کلماتت بمیرم.
80
نقدها
هنوز نقدی ثبت نشده است
نقدهای این داستانک اینجا نمایش داده میشوند.