در روز در روزی که خورشید شرمگین بود، شبنم‌ها اشک‌ها را بر برگ سبز ریختند و باد آرام نجواهای امید را در گوش گل‌ها زمزمه کرد؛ دنیا دوباره نفس کشید.

5پسند0نقد0

برای شرکت در گفتگوها و نشان دادن پسند، از اپلیکیشن فنجون استفاده کنید.

داستانک‌های دیگر این نویسنده

:) و من میان هیاهوی دروغ‌ها ایستاده‌ام، دلم را به حقیقت گره زده‌ام، تا روزی درخشش صداقت، آسمان شهرم را روشنی بخشد.

نقدها

هنوز نقدی ثبت نشده است

نقدهای این داستانک اینجا نمایش داده می‌شوند.