همیشه به آینده بهتر امید داشتم. به روزی که وضعیت جوری به تعادل برسه که بتونم با وجود سختی ها کمی هم به علایق و زندگیم برسم. اماحالا میبینم واقعیت چیز دیگه... واقعا آینده بهتری وجود داره یا باز هم مغز داره فریبمون میده تا زنده نگهمون داره؟ –حرف هایم