آمدی و من... به خیالِ نجات، دلم را سپردم به مدارِ نگاهت؛ غافل از اینکه ماه هرچه باشد، ماندنی نیست…
میآید...
میدرخشد...
تمام آسمان را فریب میدهد و بعد، بیصدا گُم میشود.
7پسند1نقد0
برای شرکت در گفتگوها و نشان دادن پسند، از اپلیکیشن فنجون استفاده کنید.
نقدها
بزار ماه بره، عوضش تو خورشید وجودت رو داری:) ماه هم یه روزی میفهمه، نور خودش رو از چه کسی میگرفت