ادم‌ ها گاهی از فرسودگی توضیح های بی‌ثمر، نه اعتراض می‌ کنند و نه دفاع... اهسته به محو شدن پناه می‌ برند ان‌ قدر بی‌ صدا، که روزی با تردیدی سرد، از خودت می‌ پرسی - ایا اصلا روزی وجود داشت؟