آلیاژ✨️
با تمام قدرت پیچک را گرفته بود اما خار های روی پیچک مدام دست هایش را خراش میدادند و اگر ادامه میداد از درد هلاک میشد.
گاهی بهتر است رها کنی.
9پسند0نظر0
فنجون
داستانهای دیگر این نویسنده
6 ماه پیش
گفته بودی گه چرا محو تماشای منی آن چنان مات که حتی مژه بر هم نزنی مژه بر هم نزنم تا که ز دستم نرود ناز چشم تو به قدر مژه بر هم زدنی
80
6 ماه پیشیاران همه رفتند و عزاشان، داریم رفتند بهشت و داغ آنان ، داریم برخورد بکردند ، به آن کوه دنا اینست ز رادار، تنفر داریم.
70
6 ماه پیشهر چند بهشت صد کرامت دارد ...... مرغ و می و حور سرو قامت دارد...... ساقی بده این باده ی گلرنگ به نقد! کان نسیه ی او، سر به قیامت دارد !
80
6 ماه پیشاندر دل من بدین عیانی که تویی وز دیده من بدین نهانی که تویی وصاف ترا وصف نداند کردن تو خود به صفات خود چنانی که تویی
100
6 ماه پیشبتی دارم که گردگل ز سنبل سایه بان دارد! بهار عارفش خطی ز خون ارغوان دارد !
102