قهوه‌ام را در دستانم می‌گیرم ومجدد زل می‌زنم به پنجره‌ای که باران بر شیشه‌هایش می‌رقصد. هوا بوی دلتنگی گرفته و دلم می‌خواهد کسی، همین حالا، نام مرا آرام صدا کند.