آن حس جنون‌آمیز مالکیت دوسویه فقط می‌توانستاز راه نوشیدن و گواریدن جزء جزء روح و جسم یکدیگر سیراب شود. گاهی، اتفاقی، برج و بارویی که بچه‌ها از ماسه‌ها می‌ساختند خوب ما را می‌پوشاند و می‌توانستیم شوری لب‌های همدیگر را بچشیم. – لولیتا، ناباکوف