مینویسم تا برایتان بماند اگر منی نماند آرزوهایم احساس میکنم پوچ شدن ولی هنوز امید پوچی دارم که امیدوارم پروبال بگیرد حرفای نگفته دارم و جرعت گفتنم ندارم نمیدانم چه کنم به کدام سو چنگ بیندازم هر لحظه با هر صدا یک فکر و خیال جدید خسته شدم...

چه لذت کوتاه و قشنگی ؛ نگاهش کردم و دیدم نگاهم میکند

اگه بخوام خودمو توصیف کنم میگم :روح من هنر است اگر روزی هنر نباشد منی هم وجود ندارد.

نظر مردم برات مهم نباشه،این ادما به هوای بارونی هم میگن خراب

انسان عوض نمیشه متوجه میشه(: