مرد زن‌مرده، مردی با مهارتی استثنایی در مهار احساسات، نه اشکی ریخت و نه خشمگین شد. – لولیتا، ولادیمیر ناباکوف

ما عجیب و خداگونه تنها بودیم. – لولیتا، ولادیمیر ناباکوف

دلم میخواهد چهره‌اش را وصف کنم، رفتار و کردارش را، اما نمی‌توانم، زیرا وقتی این دوروبر است میل و کششم به او کورم می‌کند. – لولیتا، ولادیمیر ناباکوف

زندگی در میان گیاهان بی‌بروباری مثل درختچه‌های کم‌پشت و گلسنگ، تازه شدن و شاید پاک شدن با تندبادهای پرسروصدا، و نشستن روی تخته‌سنگی زیر آسمان کاملاً صاف و درخشان.....مرا از خود واقعی‌ام جدا می‌کرد. – لولیتا، ولادیمیر ناباکوف

با اشک‌های روانش رنگین کمان آرایشش را روی صورتش پخش می‌کرد. – لولیتا، ولادیمیر ناباکوف