ماهزاد
خسته ام از ترس، ترس از آنکه صبحی بیدار شوم و بگویی که دیگر نمیخواهی صورت پر نقص مرا ببینی.
15پسند1نظر0
فنجون
داستانهای دیگر این نویسنده
6 ماه پیش
میخوام بهترین باشم و سعی کنم، میخواهم گر بد پیش رفت گریه کنم ولی تمام اشک هایم برای یه عشق دیگه رفته تمام دلتنگی هایم برای عشق دیگریست، نتوانستم و خواستم گریه کنم تمام اشک هایم حیف عشق دیگری شد میخوام برگردم اما دیگر حسی نیست، ذوقی نیست.
50
6 ماه پیشراه فراری ندارم و نمیتونم حس دلتنگی و حسرت توی من خونه کرد و دارم سعی میکنم که خوب باشم اما نمیتونم حس خوبی داشته باشم هیچ نشونه ای از پایا این غم نمیبینم درسی نمیگیرم و هنوزم میخوام که دوباره عاشقش بشم با اینکه میدونم پایانش چیه
60
6 ماه پیشمحدودیت ها باعث میشوند انسان خلاق شود! احمقانه است محدودیت ها فقط مرا نا امید کرده اند.
40
6 ماه پیش_وقتی کارشان باهات تموم شود توهم تموم می شوی به طوری که وجود نداشته ای.
120
6 ماه پیشدوباره روی همون صندلی توی کتاب خونه مینشینم، اما تو چی؟ دوباره میآی یا دوباره مرا تنها میگذاری
30