میخوام بهترین باشم و سعی کنم، میخواهم گر بد پیش رفت گریه کنم ولی تمام اشک هایم برای یه عشق دیگه رفته تمام دلتنگی هایم برای عشق دیگریست، نتوانستم و خواستم گریه کنم تمام اشک هایم حیف عشق دیگری شد میخوام برگردم اما دیگر حسی نیست، ذوقی نیست.

راه فراری ندارم و نمیتونم حس دلتنگی و حسرت توی من خونه کرد و دارم سعی میکنم که خوب باشم اما نمیتونم حس خوبی داشته باشم هیچ نشونه ای از پایا این غم نمیبینم درسی نمیگیرم و هنوزم میخوام که دوباره عاشقش بشم با اینکه میدونم پایانش چیه

محدودیت ها باعث میشوند انسان خلاق شود! احمقانه است محدودیت ها فقط مرا نا امید کرده اند.

دوباره روی همون صندلی توی کتاب خونه مینشینم، اما تو چی؟ دوباره میآی یا دوباره مرا تنها میگذاری

هر بار که نگاهت میکنم چشم هایم با خود میگویند که چگونه این همه زیبایی ممکن است؟ چشمانش جهانی است جداگانه و متفاوت در عین حال زیبا.