هاناهاکی🌸
دستهایم را به قصد گرفتن دستهایت دراز کردم، اما فراموش کرده بودم رویا را نمیتوان در آغوش گرفت...
11پسند0نقد0
فنجون
داستانکهای دیگر این نویسنده
8 ماه پیش
در آیینه نگریست... انعکاس چهرهای مات و غریب را تماشا کرد... آشنا، اما دور؛ انعکاسی که دیگر 'او' نبود.
180
8 ماه پیشکسی را از آینده چه خبر؟ چه بسا روزی رسد که پس از پیمودن کیلومترها، لبهای تشنهام راه خویش را به محراب لبهایت بجویند…!
210
8 ماه پیشو حال میفهمم دنیای مجازی حتی اگر سراسر دروغ باشد، زیباتر از رویارویی با انسانها در عالم حقیقیست.
140
9 ماه پیشو شاید بزرگ شدن، آن آرزویی نبود که باید در دل میپروراندیم... شاید کودکی با تمام خامیاش، نجاتبخشتر از بلوغی بود که ما را از خودمان دور کرد...
191
9 ماه پیششاید زندگی دومی وجود نداشته باشد، اما اگر جایی، زمانی، دوباره آغاز شود؛ تو را برای خود میخواهم؛ بیآنهمه زخم که در این زندگی به جا گذاشتی...
220
نقدها
هنوز نقدی ثبت نشده است
نقدهای این داستانک اینجا نمایش داده میشوند.