هاناهاکی🌸
دستهایم را به قصد گرفتن دستهایت دراز کردم، اما فراموش کرده بودم رویا را نمیتوان در آغوش گرفت...
10پسند0نظر0
فنجون
داستانهای دیگر این نویسنده
6 ماه پیش
در آیینه نگریست... انعکاس چهرهای مات و غریب را تماشا کرد... آشنا، اما دور؛ انعکاسی که دیگر 'او' نبود.
170
6 ماه پیشکسی را از آینده چه خبر؟ چه بسا روزی رسد که پس از پیمودن کیلومترها، لبهای تشنهام راه خویش را به محراب لبهایت بجویند…!
200
6 ماه پیشو حال میفهمم دنیای مجازی حتی اگر سراسر دروغ باشد، زیباتر از رویارویی با انسانها در عالم حقیقیست.
130
7 ماه پیشو شاید بزرگ شدن، آن آرزویی نبود که باید در دل میپروراندیم... شاید کودکی با تمام خامیاش، نجاتبخشتر از بلوغی بود که ما را از خودمان دور کرد...
191
8 ماه پیششاید زندگی دومی وجود نداشته باشد، اما اگر جایی، زمانی، دوباره آغاز شود؛ تو را برای خود میخواهم؛ بیآنهمه زخم که در این زندگی به جا گذاشتی...
210