کنار پنجره سیگار می‌کشید خسته بود ! انقد خسته بود که یادش رفت بعد از آخرین پُک ؛ سیگارشو پرت کنه پایین نه [خودشو]...

من را برای دزدیدن تکه نانی به زندان بردند و پانزده سال در آنجا نان مجانی خوردم این دیگر چه دنیایی است...!

مرگ از زندگی پرسید: چرا همه تو رو دوست دارن و از من متنفرن‍‍؟ زندگی پاسخ داد: چون من یه دروغ قشنگم و تو یه حقیقت تلخ ..

میگن زندگی مثل رودیست که آرام و بی‌صدا می‌گذره. روزها میاد و میره، یادها رو در دلش می‌گیره. دوازده فصل، دوازده رنگ، اما همیشه یک سوال: آیا ما هم مثل برگ‌ها، به کجا می‌ریم؟

دریا به آرامی زوزه می‌کشد، و من، درون این برزخ، جستجوگر رازهای پنهان، غرق نمی‌شوم. گام‌هایی بر امواج می‌زنم، تا آبی عمیق، در بی‌نهایت سرنوشتم بنویسد، و خالی‌ام را پر کند.