هیاهوی سکوت🌕🤍
سر آرام ما گر که نگیرد قرار
اکنون کز این بی قراری منال
که همه از سر عشق تو بود ای یارا
کین همه روی تو خواهم که نخواهم سامان....🤍
16پسند1نظر0
فنجون
داستانهای دیگر این نویسنده
6 ماه پیش
لعل گلگون ,چو مرا دید گوهری وا مکرد که بگفتم سخن و دیده ای آن گاه مکرد سفله ای ام کَه و خرد، ماه منییی ای مه من زیِ ما آمد و غزلانش همی وا مکرد دل دلداده ی ما را در تنش جا مکرد که شنیدش سخن و کاری ز آن حال مکرد مه یعنی بزرگ لعل لب سفله پست
50
6 ماه پیشبگفتم عاشقانم را که عارف خانه ای دارد همی آن خانه ی عارف ز عارف سایه ای دارد بگفتند خانه ی عارف ز بلبل لانه ای دارد؟ بگفتم عارف عاشق ز هر دم یاوری خواهد که آن یاور نه گنجشکان که آنهم یاوری دارند که عاشق ، عاشق یزدان ز او هم عاشقی خواهد🤍🌕
130
6 ماه پیشاگرچه سر آغاز زیبایی نداشتیم . اگرچه از مینوی خداوند به زمین آمدیم اما پایان جهان بسی شیرین است که آن غم هجران فراموش میکنی و با عزت و شادی به بهشت خدای باز میگردی .رمز آن پایان زیبا در چهار حرف که نه در یک دنیا خلاصه شود آری که در مهدی ع خلاصه شود.
110
6 ماه پیشغافلا آن شب مبعث تو کجا بودی همی؟ زان که سیمای محمد قمری بنگاشتیم! عرب جاهل دوران محمد گر من میبودم از برای مهر آغوش محمد ره می پیمودم🤍🤍🤍 عید مبعث بر تمامی مسلمانان مبارکک🩷🩷
144
6 ماه پیشآنِ ما بود شه شاهان و شهی منداشتیم آن ما بود مه ماهان و قمر پنداشتیم عمر ما رفت و گهی سیمای او را داشتیم که فرستادتش «الله » و خبر منداشتیم غافلا آن شب مبعث تو کجا بودی همی؟ زان که سیمای محمد قمری بنگاشتیم! ادامه دارد؛.....
110