لعل گلگون ,چو مرا دید گوهری وا مکرد که بگفتم سخن و دیده ای آن گاه مکرد سفله ای ام کَه و خرد، ماه منییی ای مه من زیِ ما آمد و غزلانش همی وا مکرد دل دلداده ی ما را در تنش جا مکرد که شنیدش سخن و کاری ز آن حال مکرد مه یعنی بزرگ لعل لب سفله پست