در آن لحظه، زمان از حرکت بازمی‌ماند و دل، در خلأیی شیرین، بی‌هیچ ترس و تمنایی، تنها تماشاگر گذر لحظه‌ها می‌شود. صدای آرام قلب، نوای زندگی‌ست؛ آهنگی که نه بلند است و نه پرهیاهو، اما راستین و زلال.