و بعد از گذشت از سکون و بی حرکتی ، سراغ بی استعداد ترین استعدادم رفتم و در عین ناباوری ، آن را شکوفا کردم ، نبرد تن به تن ، بین من و ترس هایم . شکوفا یی ترسم ، لذتی داشت ؛ نا وصف