آباجی می‌گفت گلوله مهربان است، یک‌باره جان می‌گیرد. می‌گفت تلخی جنگ، سکوتِ بعد از نامه‌هاست؛ انتظاری که نمی‌کشد اما پیاله پیاله روحت را می‌مکد تا با هر صدایِ پا در کوچه، قلبت بایستد. می‌گفت گلوله، سهم تن است اما انتظار، استخوانِ جان را پودر می‌کند.