گفته بودم که ما "وارثان انار و آینه‌ایم" اما تو بخوان... وارثانِ زخمی که به استخوان رسیده. انار، سرخیِ سیلیِ روزگار بر گونه‌های ماست و آینه، تنها گواهی که می‌داند چقدر هر روز تکه‌ای از آینده را برای زنده ماندن در امروز، به تاراجِ ثانیه‌ها داده‌ایم.