قایق کوچکی هستم، درمیانِ دریای پرتلاطمِ احساساتِ بی‌کرانم. موج‌ها نهنگ‌های قاتل و مجنونی هستند که از دل تاریکی، یکی یکی خودشان رو به تنه‌ی قایقم می‌کوبند. جریانِ وحشی این دریا من را کجا می‌برد؟

گهگداری ناخوانا و کج و معوج می‌نویسم؛ اونی که خواهان حرفم باشه با سختی‌های خوانشش روبرو می‌شه. پ.ن: راجع به نوشتن صحبت نکردم.