تو در منی و این‌چنین زِ من دوری؟ میانِ سینه‌ام ای جان، چرا این‌گونه مَهجوری؟ نفس در حبسِ تن مانده، گلو لبریزِ فریاد است مگر بر کشتن این دل، تو از هر سو مأموری؟ کجا پنهان شدی در من، که پیدایت نمی‌بینم چرا ای آفتابِ من، زِ چشمِ خسته‌ام دوری؟