شب ها گذر کردن و دوباره در خلوت تنهای ام بعد از غروب دردناک روز هایم روی تخت تابوت مانندم خوابیدم و کسی نبود که دلداریم دهد کسی نبود که بگه بخواب عزیزم بگذار شب هایت بگذرند و تو را به روز های جدید تر ببرند.