جایش را  سیاه چاله عمیقی پرکرده هر چقدر محکم  بکوبید دری به تخته ای نخواهد خورد میان تاریکی عمیقی دفن است جایی میان کرم چاله ها آنها که لولیدن را خوب بلدند بلعیدن را هیچ شدن را که تپیدن صدای منقرضی درون اوست ! دلم به حالش می سوزد قلب بیچار