در میان شبدرها، گربه‌ی سیاهی با چشمان چون ماه پنهان بود. منتظر بود یکی از برگ‌ها بدرخشد و آرزویش را بشنود. اما جنگل می‌دانست: او خودِ آن آرزوست، نوری کوچک در دل تاریکی، نگهبان شب‌های بی‌صدا. 🌙🍀

رودخانه‌ها خواب‌های جنگل را با خود به ماه می‌برند. ✨🌲🌊