یاسین سیلاوی
غمهاشو برد مثل غبار لب پنجره تکاند و در نسیم سپید سحر، نفس کشید آرام؛ امید را قطره قطره نوشید، تا طلوع دوباره زندگی را در دل خویش بجویاند.
15پسند0نقد0
فنجون
داستانکهای دیگر این نویسنده
2 ماه پیش
از جنوب بگو؛ از آنجا که مردمان مهماننواز دارد و دست رد حتی به سینه موشک هم نمیزند ..
223
4 ماه پیشآشوبم؛ مانند تلفنی که بعد از بمباران کردند و جواب نگرفتند ..
390
4 ماه پیشاز بدبختیهای انسان در آن است که به همه چیز عادت میکند، حتی به مرگ ..
332
5 ماه پیشصدای انفجار آمد. مرد از خانه بیرون پرید و با عجله به سمت ماشین رفت. سوار شد. اما نه برای فرار از شهر، بلکه برای رفتن به سرکار، آخر ساعت از ۶ گذشته بود و داشت دیرش میشد!
527
6 ماه پیشندیدی، ندیدی، ندیدی، تا وقتی که دیگر دیر شده بود ..
390
نقدها
هنوز نقدی ثبت نشده است
نقدهای این داستانک اینجا نمایش داده میشوند.