یاد تو ، غمگین ، در جانم افتاده، چون نسیمی سرد، هر شب به آغوش سکوت پناه می‌برم و نامت را زیر لب نجوا می‌کنم، شاید مهتابی بیاید و ردّی از تو بیاورد.