پریِ قصه ها
حالم خوب است؛ چاووشی گوش میکنم.
به زیر ذرهبین عشق نشستهام، نخ به نخ دهنم دود است، عمرم همه در کارِ دعا میرود، شکستم، بریدم اما هنوز یکدنده ام!
مهدیه دلیلی✍🏻
4پسند0نظر0
فنجون
داستانهای دیگر این نویسنده
6 ماه پیش
احتمالا در آخر از من، رویاهایم روی کاغذ هایی رنگ و رو رفته باقی میمانند. رویاهایی که شاید قرار بود با من دفن شوند؛ اما کلمه شدند، روی کاغذ نشستند و اگر خیلی خوش شانس بوده باشم، رویایی مرده را در آدمی دیگر، دوباره زنده کرده باشند.
111
6 ماه پیشبگذار به جای من، کلماتم تو را ببوسند... چرا که راه دور است و سرنوشت بیرحم؛ و عشق، و عشق... قسمتِ قلبهایِ قوی، اما تنها میشود.
40
6 ماه پیشمادر، قصههایت دروغ بود. اینجا قهرمان ها درد میکشند و اشک میریزند، شرورها میخندند و به سزای عملشان نمیرسند، عشق و مهربانی همه چیز را درست نمیکند و در آخر، پایان ها همیشه شیرین نیستند.
90
8 ماه پیشبا من مانند ظرف شیشهایِ مورد علاقهات رفتار کن؛ هرروز گرد و غبارم را بگیر و جایی نگذارم که سقوط کنم و بشکنم، و هرگز فراموش نکن که شکستنیام؛ شکستنیِ شکستنی!
141
8 ماه پیشبگذار گذشته در گذشته بماند. دلتنگی بهانهی خوبی برای تکرارِ یک اشتباه نیست. باور کن...
140