هانیه فتحی
«جای خیال او»
به انتظار ماندهام!
غمگین و گریان...
چون سایهای ویران،
میخوانمش با درد؛
دردی، پُر از حسرت!
بر پیکرم مانده جای خیال او...
4پسند0نظر1
فنجون
داستانهای دیگر این نویسنده
8 ماه پیش
«جهان دوباره» تو را دوست دارم، نه چون کامل و بینقصی، بلکه چون در نقصهایت، صداقت هست. چون وقتی سکوت میکنی، جهان آرام میشود، و وقتی میخندی، جهان دوباره آغاز میشود. تو را دوست دارم، چون در نگاهت، خانهای هست که هیچ نقشهای نشانش نمیدهد.
40
8 ماه پیش«پارادُکس» دلم آزادی میخواهد، از جنس آرامش؛ آرامشی سرشار از سکوت و تنهایی، بیهیچ درد و رنجی... اما این تنهایی، چه پارادُکس تلخیست؛ آرامم میکند، و در عین حال، میسوزاند. هانیه فتحی | ماه بانو
70