من به خویشتن خویش محکومم تا زمانی که تو در آن هستی تا زمانی که شعله های آتش وجودت پر پروانه ی دلم را به خاکستر ننشانده و ویرانه های از نو بنا شده ی عشقم غبار دلتنگی رویشان ننشسته من به تو محکومم به حبس دستانت در زندان دست هایم