در دیاری دیگر... چشم به راهت می‌مانم.

دل نداند که دل من چه گذر می‌کند. گاهی شهاب سنگی اصابت می‌کند، گاهی باران شهاب سنگ‌ها را به تماشا می‌نشیند.

ماه را دیدم، گُل‌ها را بوییدم تا زندگیم رنگ بگیرد، اما چرا آدم‌ها مکنده رنگ هستند؟ بجای طبیعت رنگ و انرژی هم نوع خود را می‌مکند.

در دنیایی زندگی می‌کنم که مرگ هنرمند، به هنرش ارزش می‌دهد.

چشمانم را بستم تا فراتر از این دنیا سفر کنم، ولی فقط عمرم به سر آمد.