همه می‌پرسند انسان چرا آمده است، اما من دنبال جوابِ آمدنِ خودمم.

اگر حرف‌هایم غمگین است، مقصر من نیستم؛ مقصر درختی‌ست که اندوهگین بریده شد و قلم و کاغذم را از اشک‌های سیاهش پُر کرده.

بزرگترین سرمایه‌ برای من اینه که بتونی از دنیا واقعی فرار کنی واز دنیای خیال هم بگذری و پا رو در دنیای تفکر بزاری سفر سختیه هر کسی توفیق این رو نداره ...

«جمع‌ها انسان را با موجِ خود می‌برند؛ امّا گاهی یک دلِ آگاه، تو را به ساحلِ راهِ خویشتن می‌رساند.»

هرگز دنبال کسی نیوفتید بخوانید تا آنها دنبال تو بیوفتند در هزارتوی واژه‌ها بدرخش، که رد پای تو را بر آسمان می‌زنند، آنگاه جهان بی‌قرار دنبال شعر تو خواهد دوید.