صهیب
اگر حرفهایم غمگین است، مقصر من نیستم؛
مقصر درختیست که اندوهگین بریده شد
و قلم و کاغذم را از اشکهای سیاهش پُر کرده.
11پسند0نظر0
فنجون
داستانهای دیگر این نویسنده
6 ماه پیش
همه میپرسند انسان چرا آمده است، اما من دنبال جوابِ آمدنِ خودمم.
81
7 ماه پیشبزرگترین سرمایه برای من اینه که بتونی از دنیا واقعی فرار کنی واز دنیای خیال هم بگذری و پا رو در دنیای تفکر بزاری سفر سختیه هر کسی توفیق این رو نداره ...
90
7 ماه پیش«جمعها انسان را با موجِ خود میبرند؛ امّا گاهی یک دلِ آگاه، تو را به ساحلِ راهِ خویشتن میرساند.»
122
9 ماه پیشهرگز دنبال کسی نیوفتید بخوانید تا آنها دنبال تو بیوفتند در هزارتوی واژهها بدرخش، که رد پای تو را بر آسمان میزنند، آنگاه جهان بیقرار دنبال شعر تو خواهد دوید.
50
9 ماه پیشبیدار شدم کابوس دیدم که زندگی ام درحال تباه شدن است خدا رو شکر که خواب بود، پا شدم و مثل هر روز به سر کار رفتم.
50