صهیب
اگر حرفهایم غمگین است، مقصر من نیستم؛
مقصر درختیست که اندوهگین بریده شد
و قلم و کاغذم را از اشکهای سیاهش پُر کرده.
11پسند0نقد0
فنجون
داستانکهای دیگر این نویسنده
7 ماه پیش
همه میپرسند انسان چرا آمده است، اما من دنبال جوابِ آمدنِ خودمم.
81
9 ماه پیشبزرگترین سرمایه برای من اینه که بتونی از دنیا واقعی فرار کنی واز دنیای خیال هم بگذری و پا رو در دنیای تفکر بزاری سفر سختیه هر کسی توفیق این رو نداره ...
90
9 ماه پیش«جمعها انسان را با موجِ خود میبرند؛ امّا گاهی یک دلِ آگاه، تو را به ساحلِ راهِ خویشتن میرساند.»
122
10 ماه پیشهرگز دنبال کسی نیوفتید بخوانید تا آنها دنبال تو بیوفتند در هزارتوی واژهها بدرخش، که رد پای تو را بر آسمان میزنند، آنگاه جهان بیقرار دنبال شعر تو خواهد دوید.
50
10 ماه پیشبیدار شدم کابوس دیدم که زندگی ام درحال تباه شدن است خدا رو شکر که خواب بود، پا شدم و مثل هر روز به سر کار رفتم.
50
نقدها
هنوز نقدی ثبت نشده است
نقدهای این داستانک اینجا نمایش داده میشوند.