پیرزن هر شب چای می‌ریخت، صندلی‌اش را جابه‌جا می‌کرد، و با لبخند می‌گفت: «امشب هم خوش‌قول بودی، عزیز دلم.» ماه می‌درخشید، و سکوت شب پر از حرف‌هایی بود که فقط دل‌های عاشق می‌فهمیدند. روزی که پیرزن دیگر کنار پنجره نیامد، ماه برای اولین بار ابری شد…