بابونه
من و یوهان دائم در حال رقصیدن بودیم. رقص به دور احساساتمان. مدام بهم نزدیک و دور میشدیم. یه رقص شیرین و عذاب آور...
0پسند0نقد0
فنجون
داستانک‌های دیگر این نویسنده
7 روز پیش
یک شیطان رو قبل از اینکه داستانش رو برات تعریف کنه، بکش. وگرنه شروع به دوست داشتنش میکنی.
60
2 ماه پیش- اثر انگشت قاتل مشخص شد، اما او هم جزو مقتول‌ها بود.
40
3 ماه پیش- بهای اعتمادت، همان خون ریخته روی زمین است. - اما من راهی جز اعتماد نداشتم. - دقیقا الیزا! این روش مارکوس است که جز یک راه باقی نگذارد، و تو الان راهی جز مرگ نداری.
40
3 ماه پیشتمام صدف‌های ساحل را جمع کردم. گفته بودی هرجا صدف داشته باشد عاشق آنجا می‌شوی. آغوشم پر از صدف شده است.
122
3 ماه پیشگرمای آغوشش، قلبم را سرد و گردنم را پر از خون کرد.
30
نقدها