وقتی دل یک نویسنده رو میشکنی ازش نپرس که چرا نصف دفتر رو تموم کرده.....

اگر قرار است بمیرم ترجیح می‌دهم کنار یک صفحه ی نیمه تمام و قلمی که تازه به مرکب زده شده و شمعی که در حال سوختن است چشمانم را ببندم و قبل از ان نامه ی خود را با همان شمع آتش بزنم ....

نمیدانم نویسنده ی خوبی هستم یا نه اما همین که خالی کردن افکارم روی برگه باعث می‌شود ارامشی خالص دریافت کنم نشان می‌دهد شاید بتوانم مبتدی باشم....

صدت را برای همه می‌گذاری و بعد باز هم به تو لقب سرد و بی احساس را می دهند و حال از تو فرصت می‌خواهند و تو می‌دهی اما معمولی صحبت میکنی و می‌گويند خیلی عوض شدی......

چه خون دل هایی که خوردم اما نگذاشتم حتی قطره ای اشک از چشمانم بیاید زیرا من از چشم دیگران یک قهرمان بودم ....