سوجی
در گوشه ای تنگ و نمور
به اجبار گفتم
صدای ادمیان برایم کفایت میکند تا گور
کمی اخمو کمی رنجور
دوست و غریبه که تفاوت ندارد هیچ کدام نمی شوند برایم نور
تاریکه تاریکه تاریکم ،صبح سپیدم کو؟
7پسند0نقد0
فنجون
داستانک‌های دیگر این نویسنده
6 روز پیش
در هیاهوی روز و با کفش های لنگ با پاهای ناتوان و چشم های تنگ میرسیم به اخرین ایستگاه شب و غم باز اید به اغوشم بی درنگ بازهم من میمانم و ظلمت بی انتهای شب
51
2 ماه پیشدر چشمانم ماهی بیماری هست، که گه گاه دلش دریا را میخواهد
70
3 ماه پیشغمگین نیستم ، فقط ، قدر یک عمر شاد بودن را فراموش کرده ام جای نگرانی نیست
102
10 ماه پیشوای از این روزمرگی های پاره پاره که اگر کل ماه را بهم منگنه بزنم یک روز کامل شادی را در دست ندارم
81
10 ماه پیشـ از فردا فردا شد ـ منظورم از اون فردا های تو آلیس در سرزمین عجایب بود
100
نقدها
هنوز نقدی ثبت نشده است
نقدهای این داستانک اینجا نمایش داده میشوند.